Λονδίνο - Βρετανικό Μουσείο, Μούμιες

Εκτός απ' την Ελλάδα οι Βρετανοί αποικιοκράτες μάζεψαν καλούδια κι από άλλες χώρες. Ειδικά απ' την Αίγυπτο πήραν τόσες μούμιες που δεν ξέρω αν άφησαν και καμιά εκεί.

Λονδίνο - Βρετανικό Μουσείο, Ελληνιστικά

Εκτός από τον Παρθενώνα, έκλεψαν πήραν και ό,τι άλλο καλό βρήκαν. Όπως αυτό το καταπληκτικό χρυσό στεφάνι.

Λονδίνο - Βρετανικό Μουσείο, Παρθενώνας

Ειδική αίθουσα φιλοξενεί τα μάρμαρα του Παρθενώνα και διαφημίζεται καταλλήλως.

Λονδίνο - Βρετανικό Μουσείο 2

Κάμποσος καιρός πέρασε από τότε που ξεκίνησα να γράφω για το Βρετανικό Μουσείο. Τόσος που μάλλον έχουν ξεχαστεί τα παλιά. Κι όχι πως θα τελειώσει σήμερα. Σκέπτομαι αφιέρωμα σε διάφορες πτέρυγες, άρα θα πάρει μέρες. Αλλά πρέπει να κάτσω να τα γράψω ένα - ένα και να τα βάλω σχετικά κοντά, να έχουν μια ενότητα. Εξωτερικά το κεντρικό κτίριο θυμίζει αρχαιοελληνικό ναό. Και γιατί όχι αφού εδώ βρίσκονται τα καλύτερα κομμάτια του Παρθενώνα.

Τελικός

Σήμερα ήταν μια ιδιαίτερη μέρα για το Μόναχο. Στο γήπεδο της Μπάγιερν, το γνωστό Αλιάντς Αρένα, η ίδια η Μπάγιερν (FC Bayern) διεκδίκησε το κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης, Τσάμπιονς Λιγκ το λένε τώρα, αλλά ατύχησε. Αφού έληξε ισόπαλος ο αγώνας και η παράταση, κι ενώ ξεκίνησε καλά στα πέναλτι, έχασε τα δύο τελευταία κι έτσι είναι η Τσέλσι αυτή που σηκώνει το κύπελλο τώρα, για να επαληθευτούν και τα στατιστικά του Κώστα που έλεγε πως όταν η μια ομάδα του τελικού τύχει να παίζει σε τέτοιο τελικό στην έδρα της, σπάνια είναι και η νικήτρια. Η κατάρα της γηπεδούχου δηλαδή. Κι ενώ η Άμπενττσάιτουνγκ έλεγε ένα ποτήρι μπίρα για σας (στα αγγλικά, δηλ. για τους Εγγλέζους) και το κύπελλο για μας (στα γερμανικά βεβαίως), τελικά μείναν οι μπίρες στους Βαυαρούς.

Μετανάστευση στη Γερμανία

Χθεσινή είδηση: Αύξηση 90% στη μετανάστευση Ελλήνων στη Γερμανία το 2011

Βραδυνή συμπλήρωση: Αναγνώστης του μπλογκ αποφάσισε να είναι μέσα στο κύμα μετανάστευσης προς Γερμανία. Ήρθε εδώ και σήμερα μου έστειλε ένα μήνυμα με δυο διαπιστώσεις που θεωρώ βασικές: α) χωρίς γλώσσα δύσκολα να βρεις δουλειά. Υπάρχει από παντού απόρριψη. β) Από τους εδώ Έλληνες παντού άκουσε «όχι». Καθόλου περίεργο, αφού αφενός μεν η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, όταν δεν δουλεύει σε εταιρία (φίρμα) δουλεύει σε οικογενειακή επιχείρηση που δεν προσλαμβάνει νέο προσωπικό (εκτός κι αν μεγαλώσει κάποιο παιδί ή άλλος στενός συγγενής) και αφετέρου, όπως έγραφα και χτες, δεν έχουν τη διάθεση (ή την δυνατότητα) να ασχοληθούν με τους καινούριους.

Απ' ότι λέγανε προχθές κάποιοι, υπάρχουν εταιρίες που προσλαμβάνουν προσωπικό και το νοικιάζουν σε άλλες εταιρίες. Όμως, αυτό έχει (μεγάλο) κόστος. Τους παίρνουν το μισό μισθό!

Αναμνήσεις

Τώρα που πλησιάζει ο καιρός να φύγουμε απ' τη Γερμανία, αναπόφευκτο είναι να ανατρέχω στα προηγούμενα χρόνια. Στο καλοκαίρι του 2009, όταν ήταν η εποχή που ετοιμαζόμασταν να 'ρθούμε εδώ και στις πρώτες μέρες που ήρθαμε. Στις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε. Στο πώς μας υποδέχτηκαν εδώ όταν φτάσαμε οι διάφοροι φορείς επίσημοι ή μη. Ακόμα, λέω να μην κάνω απολογισμό. Όλο και το σκέφτομαι κι αυτό, αλλά περιμένω να κλείσει επίσημα αυτό το κεφάλαιο, να βρεθώ πίσω στην Ελλάδα και μετά. Ή ίσως τις τελευταίες μέρες πριν φύγω από δω. Αντίθετα η Μαρία πολλές φορές έχει πει «τι κάναμε και φύγαμε». Οι τελευταίες όταν της είπα πόσα θα πληρώσουμε σε φόρους για φέτος (δεν θα θέλατε να μάθετε)!