Διόρθωση ημαρτημένων

Στη Γερμανία, στους σταθμούς του μετρό τους (ου μπαν το λένε, U Bahn) όταν βγεις απ' το συρμό έχει καθοδήγηση για το ποια έξοδο να πάρεις για να πας προς τα κει που θέλεις και κυρίως που  θα βρεις το λεωφορείο σου (ή το τραμ) για να συνεχίσεις. Για τους Έλληνες που δεν έχουν βρεθεί προς τα κει να διευκρινίσω ότι στη Γερμανία μπαίνεις στο μετρό χωρίς πόρτες ελέγχου (ο έλεγχος γίνεται μέσα στους συρμούς) όπως επίσης ότι ο κάθε σταθμός έχει πολλές εξόδους στις οποίες κατευθύνεσαι από την αποβάθρα ακόμα. Και η πληροφόρηση είναι σε κάθε σημείο που θα χρειαστεί, σ' αντίθεση με το μετρό της Αθήνας (για τη Θεσσαλονίκη δεν θυμάμαι, αλλού δεν έχουμε) που έχει χάρτη στην αποβάθρα με τις κοντινές στάσεις αλλά πρέπει να τον αποτυπώσει στο μυαλό σου καλά (και να έχεις και εικόνα της περιοχής -παζλ για δυνατούς λύτες δηλαδή).

Σποτάκια MVG

Το Μόναχο έχει σαν σήμα της πόλης ένα καλογεράκι, το Μύνχνερ Κιντλ (Münchner Kindl). Βλέπετε η λέξη Μόναχο συνδέεται με τους μοναχούς, τους καλόγερους, αφού εκεί που είναι σήμερα το Μόναχο υπήρχε ένα μοναστήρι και φτιάχτηκε μια πόλη γύρω του, στα 1158 λέει, θυμάμαι που το 2010 γιορτάστηκαν τα 852 χρόνια από την ίδρυση του Μονάχου (και μετά δεν υπήρξε άλλη πιο στρογγυλή επέτειος). Έτσι λοιπόν, το καλογεράκι με την κίτρινη ζώνη (και γύρ' απ' την κουκούλα), εμφανίζεται στο σήμα της πόλης, στο Οκτόμπερφεστ κι όπου αλλού θέλουν να δηλώσουν πως κάτι αναφέρεται στο Μόναχο.

Σήμα κινητού στο μετρό

Μετακινούμε συχνά με το μετρό στην Αθήνα. Και ξέρω πως δεν πρέπει να περιμένω να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με κάποιον όση ώρα βρίσκομαι στα υπόγεια. Οριακά υπάρχει δυνατότητα σε κάποιους σταθμούς, πρέπει να προλάβεις να ολοκληρώσεις τη συνομιλία την ώρα που έχει σταματήσει ο συρμός εκεί, ή να στείλεις ένα μήνυμα. Βέβαια, έχει να κάνει και με την εταιρία που έχεις, η Ειρήνη λέει πως η Κοσμοτέ τα πάει πολύ καλύτερα, δεν ξέρω.

Προσβασιμότητα

Όταν μιλάμε για προσβασιμότητα δεν σημαίνει φτιάχνω μια ράμπα στα κτίρια κι όλα καλά. Όχι πως δεν χρειάζεται και δεν βολεύει κι αυτό. Πρόσφατα μιλούσα με γνωστή μου που είναι σε αναπηρικό αμαξίδιο και μούλεγε πως παλιότερα δεν μπορούσε να πάει καθόλου κάπου, ενώ τώρα αφού πάει με το αυτοκίνητο μέχρις εκεί κοντά, κάτι γίνεται. Αλλά παρατηρούσα στο Μόναχο πώς προσπαθούν να υπάρχει ευκολία για κίνηση σ’ όλα τα σημεία.

Πληροφόρηση στα ΜΜΜ

Στη Γερμανία η πληροφόρηση με πινακίδες και φωνή είναι πανταχού παρούσα. Στο S-bahn (ες μπαν είναι το αντίστοιχο του προαστιακού) και στα υπόλοιπα τρένα δεν λέει μόνο ποια είναι η επόμενη στάσεις (ή μάλλον οι επόμενες γιατί δείχνει αρκετές) αλλά κι όταν πλησιάζει δείχνει ποια τοπικά μέσα περνάνε από κει (κι όταν λέμε από κει το εννοούμε, φροντίζουν οι γραμμές των λεωφορείων και τραμ να περνάνε δίπλα απ' τους σταθμούς των τρένων και του μετρό) και σε πόση ώρα (η προβλεπόμενη κι η τυχόν καθυστέρηση από δίπλα)

Έργα DB Hauptbahnhof (και όχι μόνο)

Το Μόναχο για μένα είναι κι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός του, το Hauptbahnhof. Ξεκινώντας απ' το γνωστό τραγούδι του Διονυσίου "Στο σταθμό του Μονάχου" (που όσο ήμουν στη Γερμανία το είχα ρινγκτόν στο κινητό μου - και ναι, είναι του Διονυσίου, όχι του Καζαντζίδη όπως πολλές φορές νομίζουμε), αλλά και απ' τις ώρες που πέρασα σ' αυτόν την εποχή εκείνη καθώς έμενα στο Μόναχο αλλά δούλευα στο Μανχάιμ (350χλμ), τη Στουτγάρδη (220χλμ) ή το Άουγκσμπουργκ (60χλμ). Οπότε τώρα που βρέθηκα ξανά στην πόλη, θα πέρναγα οπωσδήποτε κι απ' αυτόν.

Πες μου πού πας να σε πάω!

Ο σημερινός τίτλος είναι κλεμμένος από μια παλιά διαφήμιση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας σε μια προσπάθεια που έκαναν τότε για αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών. Η αναδιάρθρωση έγινε (και ξανάγινε) κατά πόσο τα αποτελέσματα ήταν αυτά που είχαν στο νου τους αυτοί που την έκαναν κι ακόμα περισσότερο κατά πόσο εξυπηρέτησαν το επιβατικό κοινό είναι άλλο θέμα (κι αν είχε γίνει το τελευταίο, δεν θα είχαν θέσει οι γκρίνιες σ' αυτό το μπλογκ, και δεν θα είχα να γράφω). Το ζήτημα όμως είναι πως δεν υπάρχει κανείς σήμερα να του πεις πού πας για να σε πάει, ή για την ακρίβεια για να σου πει τι μέσον θα πάρεις για να πας στον προορισμό σου.

Αστικές Συγκοινωνίες Αθήνας

Έχω ξαναγκρινιάξει για τον τρόπο που (δεν) είναι οργανωμένες οι αστικές συγκοινωνίες στο λεκανοπέδιο Αττικής που με μια λέξη το αποκαλούμε συχνά «Αθήνα». Κι αυτό με τις αναμνήσεις μόνο. Τώρα που γύρισα και χρειάζεται να μετακινούμε για το σχολείο και καθημερινά υποχρεώνομαι να πάρω το αυτοκίνητο γιατί δεν μπορώ να βρω τρόπο να μετακινούμε πώς να μην το ξανακάνω. Και μάλιστα με συγκρίσεις με εκεί που ήμουνα, όπου οι συγκοινωνίες ήταν οργανωμένες εξαιρετικά. Γιατί οι συγκοινωνίες της Αθήνας, μόνο οργανωμένες δεν μπορεί να πει κανείς πως είναι. Πριν πολλά χρόνια, όταν είχα πρωτοέρθει (έστω και για λίγο) στην Αθήνα υπήρχαν πεντέξι συγκοινωνιακοί φορείς: από ένας για τρόλεϊ και ηλεκτρικό σιδηρόδρομο και κάμποσα ΚΤΕΛ για τα λεωφορεία. Κι όπου δεν συνέφερε τους ιδιώτες των ΚΤΕΛ, υπήρχε μια δημόσια εταιρία που κάλυπτε τα κενά. Έτσι περίπου είναι η κατάσταση και σήμερα.

Συγκοινωνίες Ρώμης

Επιτέλους τέλος με τη Ρώμη και την Ιταλία. Να βάλουμε σφήνα και μερικές παρατηρήσεις από τα εν Ελλάδι, να παίρνει σειρά και η Γαλλία, να κλείνουμε σιγά - σιγά. Η Ρώμη λοιπόν συγκοινωνιακά μοιάζει αρκετά με την Αθήνα. Οι συγκοινωνίες γίνονται με ολίγον μετρό (το άσπρο Μ σε κόκκινο φόντο δείχνει πού είναι η είσοδος για τους σταθμούς), κάποια τραμ που δεν ξέρω γιατί αλλά μάλλον λιγοστεύουν κι αυτά και κατά κύριο λόγο με λεωφορεία. Όμως, έχω την αίσθηση πως η μετακίνηση γίνεται πιο εύκολα. Μπορεί η Μαρία που ήταν μαθημένη από το Μόναχο να γκρίνιαζε, αλλά εμείς δεν δυσκολευτήκαμε. Α! αρκετό βάρος σηκώνουν λέει και τα τρένα, αλλά εμείς δεν χρησιμοποιήσαμε απ' αυτά.

Εξελίξεις Συγκοινωνιών

 Θυμάστε που έγραφα πως ετοιμάζονται τα νέα τραμ για το Μόναχο; Ε, τις προηγούμενες μέρες είδα να κυκλοφορεί ένα τέτοιο. Βέβαια, λίγες μέρες, πριν είδα και ένα απ' τα ποοοοοοολύ παλιά. Αυτά που ήταν χωριστά τα δυο κομμάτια. Αλλά φωτογραφία δεν έχω γιατί εκείνη τη στιγμή περίμενα να πάω στο γιατρό για το πόδι μου (τενοντίτιδα στον αχίλλειο η διάγνωση)!

Λονδίνο - Μετρό

Το μετρό του Λονδίνου που είναι το πρώτο μετρό που φτιάχτηκε, θεωρείται (και πρέπει να είναι δηλαδή) το μεγαλύτερο μετρό της Ευρώπης (ίσως και του κόσμου). Ε, ναι, παρόλο που οι Εγγλέζοι διαχωρίζουν το νησί τους απ' την υπόλοιπη Ευρώπη δεν παύουν ν' ανήκουν σ' αυτήν. Αν διακρίνεται μια κακία στα γραφόμενά μου δεν είναι τυχαίο. Γιατί το μετρό μπορεί να καλύπτει μεγάλο μήκος δικτύου (πάνω από 400 χλμ) αλλά εγώ ως επιβάτης αντιμετώπισα διάφορα προβλήματα.

Λονδίνο - Λεωφορεία

Το Λονδίνο είναι μουντό και γκρίζο τις περισσότερες ώρες. Κι έτσι οι Λονδρέζοι βρήκαν τρόπο να σπάνε τη μουντάδα βάζοντάς της έντονο κόκκινο χρώμα. Το έβαλαν στα ταχυδρομικά κουτιά, αλλά πόσα τέτοια να υπάρχουν; Το έβαλαν και στους τηλεφωνικούς θαλάμους αλλά πάλι δεν έφτανε. Το πρόσθεσαν στα λεωφορεία τους και γέμισαν οι δρόμοι κι απόκτησαν ένα έντονο αλλά και χαρακτηριστικό στυλ (έτσι κι αλλιώς οι Εγγλέζοι πάντα θέλουν να ξεχωρίζουν). Στην πάνω φωτογραφία ένα απ' τα παλιά λεωφορεία, τα λίγα που έχουν μείνει (τα περισσότερα στη γραμμή 9 προς την πλατεία Τραφάλγκαρ απ' ότι είδα), απ' αυτά που δεν είχαν πόρτα αλλά έμπαινες ή έβγαινες χωρίς πρόβλημα όταν έκοβε ταχύτητα το λεωφορείο!

Νέο Συγκοινωνιακό Έτος

Και πέρυσι τέτοιες μέρες είχα γράψει ένα σημείωμα μ' αυτόν τον τίτλο. Αλλά τι να γίνει που το "έτος" έχει συγκεκριμένη διάρκεια και όταν τελειώνει το ένα αρχίζει το επόμενο! Τη Κυριακή λοιπόν, αρχίζει το νέο συγκοινωνιακό έτος για όλους τους συγκοινωνιακούς φορείς της Γερμανίας. Τρένα, λεωφορεία, μετρό, τραμ κλπ κάνουν τις αλλαγές που θέλουνε αυτήν την εποχή. Βέβαια, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που κάποια έργα δεν έχουν τελειώσει ή κάποια άλλα αρχίζουν αργότερα κι έτσι γίνονται και τροποποιήσεις ενδιάμεσα. Αλλά κι αυτές μπαίνουν στο πρόγραμμα τώρα και τα πλάνα που βγαίνουν τις περιλαμβάνουν κι αυτές. Ας πούμε ολοκληρώθηκαν τα έργα για τετραπλή γραμμή ανάμεσα Μόναχο - Άουγκσμπουργκ. Έτσι, τα τρένα μπορούν να κινηθούν πιο γρήγορα. Αλλά λίγο έχει μπει αυτό σε εφαρμογή μέχρι τώρα. Από μεθαύριο όμως, όλα θ' αρχίσουν να φεύγουν από το Μόναχο 5 με 8 λεπτά αργότερα.  Όλα; Ε, όχι και όλα, τα μεγάλων αποστάσεων που θα χρησιμοποιούν τις γραμμές που δεν περνάνε κοντά από τις αποβάθρες!

Ομίχλη κ.ά.

Ομίχλη, αντάρα, πούσι ή καταχνιά όπως και να την ονομάσεις δύσκολη η συμβίωση μαζί της. Και την τελευταία βδομάδα έχουμε πήξει σ' αυτήν. Είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Δεν μας έπιασε στο Λονδίνο και μας έχει ταράξει εδώ. Δεν το έχω συνηθίσει. Όχι τόσες μέρες συνεχόμενα κι όχι τόσες ώρες. Παλιότερα θα μου πείτε, δεν έμενα στο Μόναχο. Έφευγα κάθε πρωί, αξημέρωτα ακόμα για τη Στουτγάρδη. Και στο δρόμο με είχε εντυπωσιάσει πως συναντούσαμε - σχεδόν καθημερινά - ομίχλη περνώντας από την Ουλμ. Κάμποση ώρα πριν φθάσουμε αλλά και αρκετή αφότου φεύγαμε, είχε ομίχλη. Αλλά μέσα στο Μόναχο; Κι απ' όσο μου έλεγε η Μαρία, σίγουρα όχι. Αλλά κι αν κάποια μέρα είχε το πρωί, κάποια επαναλαμβάνω, το απόγεμα που γύριζα είχε φύγει. Τώρα, μέρες και μέρες, η ομίχλη πλανιέται πάνω από την πόλη συνέχεια. Κι αν κάποιο μεσημέρι ή απόγεμα σηκωθεί, είναι για λίγη ώρα. Κι ειδικά αν είναι απόγεμα, άντε να το πάρεις χαμπάρι. Το περίεργο είναι πως το βράδυ (9 - 10) η ομίχλη διαλύεται.

Μέσα Μαζικής Μεταφορά

Ταξιδέψτε γρήγορα

Θα συνεχίσω σήμερα με μερικά απ' τα αριθμητικά στοιχεία που έμαθα το Σάββατο για τις μαζικές μεταφορές του Μονάχου. Για διακόσμηση θα έχει τις εικόνες που ετοίμασαν για τα 150 χρόνια τους από το σάιτ της εταιρίας. Η εταιρία λοιπόν, καλύπτει το Μόναχο και τα περίχωρα, δηλ μια πόλη με κάτι λιγότερο από 1,5 εκατομμύριο κατοίκους σε μια περιοχή 412 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Απ' αυτά τα 3/4 (311 για την ακρίβεια) είναι η πόλη όπου μένει και η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων και το υπόλοιπο η γύρω περιοχή, αρκετά εκτεταμένη με 101 τ.χλμ. αλλά με λιγότερες από εκατό χιλιάδες κατοίκους. Κύριος μέτοχος είναι η εταιρία ηλεκτρικού του Μονάχου (σαν να λέμε η τοπική ΔΕΗ).

150 Χρόνια Μεταφορές

Στο προηγούμενο σημείωμα έγραφα πως το Σάββατο ήταν μέρα με "ανοιχτές πόρτες" των μέσων μαζικής μεταφοράς του Μονάχου (πλην προαστιακού) καθώς αυτές τις μέρες γιορτάζονται διάφορες σχετικές επέτειοι. ΄Έτσι το Σάββατο, αφού κάναμε μια βόλτα στο κέντρο για λίγο, πήγαμε μια βόλτα απ' το αμαξοστάσιο των τραμ. Δυστυχώς είχαμε ξεχάσει πως υπήρχε το πρωί παρέλαση με παραδοσιακά οχήματα - μέχρι και ιππήλατο τραμ θα συμμετείχε! Είπαμε να περάσει λίγο η ώρα να ζεστάνει ο καιρός, και τέλειωσε η παρέλαση.

Αστικές Συγκοινωνίες Αμβούργου

Για το σημερινό σημείωμα θα μπορούσε να είναι ένα τυπικό, αυτό που υπάρχει σ' όλη τη Γερμανία. Η συγκοινωνία στο Αμβούργο γίνεται με υπόγειο σιδηρόδρομο (μετρό δηλ). λεωφορεία και τραμ. Α! Και προαστιακό. Αμ δε. Εδώ τα πράγματα αλλάζουν!  Προφανώς και τα μέσα αυτά υπάρχουν (εντάξει το τραμ δεν είναι απαραίτητο, στις πόλεις με αναπτυγμένο το υπόγειο δίκτυο δεν πολυσυνηθίζεται). Όμως εδώ είναι λιμάνι. Είναι ποτάμια κι έτσι στις αστικές συγκοινωνίες εντάσσονται και ειδικά καραβάκια. Επίσης κάποια άλλα τρένα, διαφορετικά, που είναι σαν τον προαστιακό αλλά κάπου διαφέρουν. Όμως αρκετά με την εισαγωγή, ας πάρουμε τα πράγματα με τη (φωτογραφική τους) σειρά.

Περί Διοδίων, Εισιτηρίων και Δεν Πληρώνω

Από αστρονομικής άποψης σήμερα είναι η πρώτη μέρα της άνοιξης. Κι εδώ άρχισαν να φουσκώνουν τα μάτια στα δέντρα και να ψιλοανοίγουν. Έτσι, πριν αρχίσω το σημερινό θέμα να κεράσω μια σχετική φωτογραφία. Βέβαια, πιστεύω πως στην Ελλάδα όσοι τα βλέπουν θα γελάνε, μιας και θα πουν σιγά τα φύλλα. Πράγματι, όπως είδαμε και στη Ζυρίχη που ήμασταν την προπερασμένη βδομάδα τα φυτά είναι πιο κοντά στο πρασίνισμα. Και συγχρόνως θυμάμαι πέρυσι, στη Σκανδιναβία, ήταν τέλη Μάη κι ακόμα δεν μπορώ να πω πως είχαν ανοίξει. Τι να κάνουμε, κάθε μέρος με τα δικά του! Αλλά ας προχωρήσουμε στο θέμα μας:

Εισιτήρια Αστικών Συγκοινωνιών: Ανοικτού vs ΚλειστούΤύπου

Καταρχάς μια διευκρίνηση για όποιον δεν ξέρει τι σημαίνει. vs = versus χρησιμοποιείται συχνά αντί για το "κατά", το "εναντίον". Για την αντιπαράθεση λοιπόν των δυο τύπων εισιτηρίων που συζητιέται αυτές τις μέρες στην Ελλάδα. Κλειστού τύπου εισιτήρια είναι αυτά που για να επιβιβαστείς πρέπει πρώτα να ελεγχθεί το εισιτήριό σου σε κάποιο μηχάνημα και μόνο εάν είναι έγκυρο σου επιτρέπει να περάσεις. Αντίθετα τα εισιτήρια ανοικτού τύπου είναι αυτά που έχουμε σήμερα, Έχεις το εισιτήριο ή όχι μπαίνεις στο μέσον και αν γίνει έλεγχος τότε μόνο διαπιστώνεται η εγκυρότητα ή μη. Τέτοια έχει και στη Γερμανία ενώ σε άλλες χώρες συνυπάρχουν οι δυο τύπου. Γιατί είναι αλήθεια, πως κλειστού τύπου υπάρχουν μόνο σε μετρό. Γιατί προϋποθέτουν ότι η είσοδος θα γίνεται σταδιακά, αλλιώς επιφέρουν μεγάλες και απρόβλεπτες καθυστερήσεις.

Συγκοινωνίες Βρυξελλών

Αν και για τις αστικές συγκοινωνίες των Βρυξελλών θα γράψω σήμερα, καθώς δεν έχω πολλές φωτογραφίες απ' αυτές, είπα να βάλω και μερικές γενικότερες. Πάνω λοιπόν είναι ο ένας απ' τους δυο κεντρικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς των Βρυξελλών, ο σταθμός του Βορρά (Gara du Nord). Στις Βρυξέλλες έχουμε πάει αρκετές φορές. Η πρώτη ήταν τα Χριστούγεννα του 2002! Βλέπετε εκεί μένει (ή μάλλον έμενε) η αδερφή της Μαρίας με την οικογένειά της κι έτσι όταν τους επισκεπτόμασταν βλέπαμε και την πόλη. Και μιας και έχω πάει πολλές φορές έχω δει και αλλαγές που έχουν γίνει στις συγκοινωνίες (έστω κι αν δεν τις έχω χρησιμοποιήσει κάθε φορά).