Συνέπειες Διακοπής Απόσπασης

Σε παλιότερα σημειώματα είχα αναφέρει τι γίνεται όταν φθάνει κανείς στη Γερμανία και ποιες διαδικασίες γίνονται για να ξεκινήσει η διαμονή του, που δεν είναι και λίγες. Αντίστοιχες διαδικασίες ίσως μάλιστα και λίγο περισσότερες, χρειάζονται κι όταν φεύγει. Και πρέπει να τις ξεκινήσει αρκετά νωρίς, μιας και υπάρχουν και συγκεκριμένες προθεσμίες κι αν κάτι δεν γίνει τότε που πρέπει, μετά υπάρχουν προβλήματα (που το καθένα έχει το κόστος του). Μπορεί εγώ να μην την έχω κάνει τη διαδικασία, αλλά φροντίζω να ενημερώνομαι από συναδέλφους που φεύγουν μιας και δεν θ’ αργήσει και για μας ο καιρός. 31 Ιουλίου πρέπει να ξεκουβαλάμε!

Έξοδα Ελληνικών Σχολείων Γερμανίας

Ακούμε πολλές φορές από το Υπουργείο για τα 100 εκατομμύρια που στοιχίζει η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό. Πολλές φορές μου δημιουργήθηκε η απορία αν είναι τόσα, το ποσό μου φαινόταν πάντα τραβηγμένο (προς τα πάνω) έχοντας υπόψη ότι το κόστος των εκπαιδευτικών (σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου) δεν ήταν πάνω από 40 – 45 εκατομμύρια και ξέροντας ότι ένα σχετικά μεγάλο σχολείο είχε έξοδα γύρω στο 1 εκατομμύριο μεν, αλλά τέτοια σχολεία είναι λίγα αφενός, υπάρχουν πολλά μικρότερα που ουσιαστικά δεν έχουν έξοδα αφού φιλοξενούνται δωρεάν σε χώρους που παραχωρούνται είτε απ’ το κράτος υποδοχής είτε από τις κοινότητες ή την εκκλησία κλπ (εκτός κι αν η φιλοξενία ήταν κατ’ όνομα και κάποιοι άλλα έλεγαν κι άλλα ίσχυαν, αλλά και πάλι ευθύνη των αρμοδίων που το επέτρεπαν).

Γιορτή

Αργία σήμερα στη Γερμανία, η επέτειος της επανένωσής της το 1990, τελευταία μέρα του Οκτόμπερφεστ, δεν έχει κανονική δημοσίευση. Άντε να πάμε για καμιά μπίρα. Για σήμερα, κερασμένες μόνο λίγες (ελάχιστες) φωτογραφίες απ' τη γιορτή. Στην πρώτη έχουμε το επίσημο σήμα του φετινού Οκτόμπερφεστ.

Το Συμβούλιο

Ναι, ναι, ναι! Έγινε επιτέλους χθες η συνεδρίαση. Δυο μήνες και βάλε πήρε. Αλλά δέησε κι έφθασε ο καιρός και έγινε. Καθοριστική σε αρκετό βαθμό για μένα αφού έμελλε να κρίνει αν θα περάσει ένας ακόμα χρόνος στο πηγαινέλα Μόναχο – Στουτγάρδη ή αν θα περιοριστώ στου Μονάχου την περιοχή. Αν θα αρχίζω και θα τελειώνω τις διακοπές μου μαζί με τη Μαρία ή ο καθένας θα ‘χει κάτι διαφορετικό (διαφορετικά κρατίδια γαρ). Καθοριστική και γι’ αυτό τούτο το ιστολόγιο, μιας και κυρίως στο τρένο γράφεται. Και δεν ξέρω γιατί, συνήθως είναι το πρωί, καθώς πηγαίνω που υπάρχει η διάθεση και ο οίστρος γραφής. Το μεσημέρι, δεν είναι τόσο παραγωγικό.

Ντόναουσίνγκεν, Τίτιζεε

Το Ντόναουσίνγκεν (Donaueschingen) είναι, όπως έγραφα χθες, το χωριό όπου ενώνονται οι ποταμοί Μπρεγκ και Μπρίγκαχ που μας δίνουν τον Δούναβη (Ντονάου στα Γερμανικά). Θα 'ταν μάλλον άγνωστο αν δεν υπήρχε αυτό το γεγονός. Α! και ότι εκεί υπάρχει και η Ντονάουκβέλε. Εκείνη η τρύπα απ' όπου αναβλύζει νερό κι είναι λέει η πηγή του Δούναβη. Για χάρη όλων αυτών κάναμε μια στάση στο χωριό. Είδαμε και πώς είναι φτιαγμένο, περπατήσαμε και στους δρόμους του για λίγο, χωρίς να πάμε στο μουσείο του Δούναβη. Έχει κι ένα παλάτι, αλλά ούτε κι αυτό το επισκεφθήκαμε.

Πηγές του Δούναβη

Η λεκάνη απορροής του Δούναβη στα όρια της Βάδης Βυρτεμβέργης.

Για τον Δούναβη και τη διαδρομή του έχω ξαναγράψει. Σήμερα θέλω να μιλήσω όμως για τις πηγές του. Ένας λόγος που έκανα το ταξίδι στα Μαύρα Δάση ήταν να δω τις πηγές του Δούναβη. Θέλω λοιπόν να μοιραστώ την εμπειρία αυτή, γιατί για εμπειρία πρόκειται. Κι αυτό γιατί όταν πρόκειται για ένα ποτάμι με το μέγεθος του Δούναβη, περιμένει κανείς πως και οι πηγές του θα είναι εξίσου εντυπωσιακές μ' αυτό.

Εκθέσεις Εμπορικές

Αυτή η σύνοψη δεν είναι διαθέσιμη. Κάντε κλικ εδώ, για να δείτε την ανάρτηση.