Νοσοκομειακή Εμπειρία

Είχα και παλιότερα αναφερθεί στα νοσοκομεία αλλά θέλω να το κάνω για άλλη μια φορά. Πρόσφατα παιδί φίλων χρειάστηκε να μπει στο νοσοκομείο για κάνα δυο μέρες. Και το επισκεφθήκαμε. Ήταν το ίδιο νοσοκομείο που είχα την εμπειρία πέρυσι, αλλά στο παιδιατρικό του κομμάτι. Και λέω κομμάτι κι όχι τμήμα γιατί μιλάμε για ένα ολοκληρωμένο παιδιατρικό νοσοκομείο, όχι απλά την παιδιατρική κλινική. Ας περιγράψω το τι είδα, κυρίως πράγματα που διαφέρουν απ' τα συνήθη.

Σχεδιασμός δρομολογίων

Ένα ερώτημα που μου γίνονται είναι πως κανονίζω τα δρομολόγιά μου. Τόσο ως προς την επιλογή προορισμών όσο κυρίως το ποιον δρόμο θα ακολουθήσω όταν η μετάβαση γίνεται οδικά. Για το πρώτο η απάντηση είναι εύκολη και έχει δύο σκέλη. Το ένα είναι ανάλογα τι έχω ακούσει για τους διάφορους προορισμούς. Άλλα τα έχω διαβάσει σε ταξιδιωτικά περιοδικά (ένα ήταν το «Ταξιδεύοντας» που βγήκε δυο φορές, μια στις αρχές τις δεκαετίας του 80 και μια στα τέλη της του 90 και παρόλο που πέρασαν τόσα χρόνια υπάρχουν μέρη που μου έχουν μείνει και κάποια απ' αυτά τα επισκέφθηκα και δεν μετάνιωσα που τα θυμόμουνα και τα επιδίωξα) κι άλλα είναι γνωστά δημοφιλή μέρη που μπορεί να τα έχουν επισκεφθεί φίλοι, μπορεί και όχι.

Ντουσφερμπότ

Τι είναι το ντουσφερμπότ (Duschverbot); Εύκολη η μετάφρασή του: Ντους ή ντουζ ή όπως το λέει κανείς (ο διορθωτής μου δέχεται το ζ αλλά όχι το ς, Το ΛΝΕ δέχεται και τα δυο) είναι ο καταιονισμός (καλό, ε; πού το θυμήθηκα! Στα βαπόρια παλιά υπήρχαν κοινόχρηστοι καταιονιστήρες!) το να πέφτει δηλαδή νερό πάνω σου από την ομώνυμη συσκευή. Το φερμπότ γνωστό από τις ταινίες που αναφέρονται στη γερμανική κατοχή: φερμπότεν = απαγορεύεται, άρα το φερμπότ απαγόρευση. Και νουσφερμπότ η απαγόρευση να κάνουμε ντουζ. Πώς και γιατί, θα το εξηγήσω παρακάτω. Εδώ να πω πως η απαγόρευση ισχύει από τις 27 Ιούνη μέχρι τα τέλη Ιούλη - αρχές Αυγούστου(!) για όλους τους κατοίκους της πολυκατοικίας που μένω. Εντάξει, δεν είναι σημαντικό. Μόλις 18 πατώματα έχει η πολυκατοικία αυτή με καμιά 350αριά διαμερίσματα, γκαρσονιέρες και δυάρια (σπάνια τα μεγαλύτερα). Και τι κάνουμε μ' αυτήν;

Μπάμπεργκ, Θρησκευτικό

Όπως έγραφα προχτές στο Μπάμπεργκ είναι καθολικοί. Οι περισσότεροι. Αποτέλεσμα αυτού το ότι υπάρχουν πάρα πολλές εκκλησίες. Και τελευταία έχω αρχίσει να μπαίνω σε κάθε εκκλησία που βρίσκω, αρκεί να μην ζητάει να πληρώσω είσοδο (όπως στο Λονδίνο που ήθελαν 15+ λίρες)! Έτσι μπήκα σε αρκετές, αν και υπήρχε και μία (αυτή της φωτογραφίας) που φαινόταν πολύ όμορφη αλλά ήταν αρκετά μακριά από τη διαδρομή μου.

Μπάμπεργκ, συνέχεια

Όπως έγραφα χθες, αφού είχα κάνει κάμποσο δρόμο κι είχα δει πολλά και (α)διάφορα, ξαφνικά ήρθε η αποκάλυψη. Ξεκίνησε με το δημαρχείο της πόλης. Που είναι χτισμένο σε μια νησίδα αλλά και ζωγραφισμένο. Απ' έξω, από μέσα δεν ξέρω.

Ανέκδοτο

Το παρακάτω ανέκδοτο κυκλοφορεί στην Ευρώπη με αφορμή την εμμονική στάση της Ανγκελα Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο στήσιμο ενός μηχανισμού δημοσιονομικής πειθαρχίας που παράγει ύφεση, σκοτώνει τις ασθενέστερες ευρωπαϊκές οικονομίες και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ίδιου του ευρώ γράφει λένε η γαλλική εφημερίδα Μοντ. Δεν ξέρω αν είναι έτσι ως προς αυτό το σκέλος, πάντως το ανέκδοτο κυκλοφορεί από παλιά και είναι ενδεικτικό της στοχοπροσήλωσης των Γερμανών και της αδυναμίας επανελέγχου της διαδικασίας (αυτό που οι κομπιουτεράδες και όχι μόνο ονομάζουν φίντμπακ - ανατροφοδότηση δηλαδή με βάση την πρόοδο).

Μπάμπεργκ

Όταν είπα πως θα πάω στο Μπάμπεργκ, κι αυτό έγινε μετά από «διαφήμιση» της Μαρίας που μας έλεγε τι ωραίο είναι και πόσο εντυπωσιακό κλπ, είπε κάποια συνάδελφος πως θα πάω στη Βενετία της Γερμανίας. Η ερώτησή που μου ήρθε άμεσα ήταν «Καλά, αν το Μπάμπεργκ είναι η Βενετία της Γερμανίας, το Αμβούργο τι είναι;» Δίκιο είχα, αλλά θα το δούμε παρακάτω. Στην πρώτη φωτογραφία ο σταθμός του Μπάμπεργκ και συνεχίζουμε.