Μπουκαλοσυλλογές

Όλο το χρόνο υπάρχει κόσμος στη Γερμανία που βγάζει τα προς το ζην από τα μπουκάλια. Αυτό συμβαίνει και στο Μόναχο ακόμα που υποτίθεται πως ευημερεί. Βλέπεις ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια είτε για να βρούνε να διαβάσουν τσάμπα εφημερίδα (που κοστίζει κάτω από ένα ευρώ!) είτε για να μαζέψουν μπουκάλια. Σε σημεία που κυκλοφορεί πολύς κόσμος, όπως π.χ. στους σταθμούς του τρένου και του μετρό ή στις κεντρικές πλατείες και τα πάρκα είναι πολλοί αυτοί που ψαχουλεύουν. Και συνήθως δεν τους πιάνει το μάτι σου όταν τους δεις εκτός «δουλειάς» μιας και είναι καλοντυμένοι, καθαροί κλπ, καμιά σχέση με εικόνες από ανθρώπους που ζουν απ' τα σκουπίδια.

Ζβίμπελκούχεν (Zwiebelkuchen)

Ακόμα ένα γερμανικό φαγητό σήμερα. Το ζβίμπελκούχεν που είναι μια τάρτα κρεμμυδιών. Ανήκει στα αρμυρά βέβαια, έχουμε συνηθίσει τη λέξη τάρτα για γλυκά, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς να το περιγράψω. Το δοκίμασα κάποιες φορές, μ' άρεσε, έψαξα για συνταγή και βρήκα αρκετές, αλλά στην πραγματοποίηση έκανα μια σύνθεση με βάση και τις δικές μου εμπειρίες (και γούστα). Δοκιμάστε το.

BMW

Έγραφα παλιότερα για την BMW. Από καιρό έχει βάλει μια πολύ όμορφη διαφήμιση σ' ένα τοίχο της κι έλεγα να τη βγάλω φωτογραφία και να την ανεβάσω. Ένα παιδάκι με σφεντόνα. Μόνο που αυτό που ρίχνει δεν είναι πέτρα ή κάτι τέτοιο αλλά ένα αυτοκίνητο της εταιρίας!

Βατικανό, το μουσείο

Το μουσείο του Βατικανού είναι ένα απ' τα μεγάλα μουσεία του κόσμου. Έτσι, σωρός εκθέματα έχουν στοιβαχτεί κι εδώ. Γιατί χρησιμοποιώ αυτόν τον όρο; Γιατί λέω πως είναι στοιβαγμένα κι όχι πως εκτίθενται; Μα γιατί έτσι που είναι βαλμένα το ένα δίπλα στο άλλο δεν προλαβαίνεις να δεις το καθένα και να το ξεχωρίσεις απ' το διπλανό του. Είναι γενική τάση των μουσείων να μαζεύουν όσα περισσότερα μπορούν. Το είδα επανειλημμένα στα (αρκετά) μουσεία που επισκέφτηκα τα τελευταία χρόνια. (Αλήθεια, πόσα είδα αυτά τα τρία χρόνια που βρίσκομαι στη Γερμανία; Ένας χαμός. Δεν μπορώ να βρω άκρη. Κι αν δεν είχα ταξινομήσει τις φωτογραφίες, δεν θα μπορούσα να θυμηθώ πού είδα τι! Πολύ πράμα). Κι υπάρχουν μουσεία που έχουν μπόλικους χώρους για να βάλουν τα εκθέματά τους κι όσα δεν μπορούν να χωρέσουν τα κρατάνε κρυμμένα στις αποθήκες τους, ενώ άλλα απλά ψάχνουν που υπάρχει μια τρύπα να βάλουν το καινούριο τους απόκτημα. Κι αν είναι φημισμένο στριμώχνονται τ' άλλα για να έχει λίγον αέρα.

Βατικανό

Άντε επιτέλους. Τέλειωσα με το Λονδίνο να πάρει σειρά και κάνας άλλος προορισμός. Σειρά έχει η Ιταλία (το Μπάμπεργκ δεν μετράει - είναι εσωτερικό, Γερμανία!) και ξεκινώ με το Βατικανό. Μα το Βατικανό είναι ξεχωριστό κράτος απ' την Ιταλία. Σύμφωνοι. Έτσι είναι μεν, αλλά. Ποιο είναι το αλλά; Μα με τα 0,44 τ.χλμ και τους 826 (λέει) κατοίκους του, τι κράτος να είναι. Εν πάση περιπτώσει, δεν γίνεται να πας σ' αυτό αν δεν πας στην Ιταλία (και μόνο). Και δεν νοείται να πας στη Ρώμη χωρίς να επισκεφτείς και το Βατικανό. Άρα; Με την Ιταλία μαζί θα το βάλω. Τουριστικά το Βατικανό αποτελείται από δυο κομμάτια: Τον Άγιο Πέτρο και το μουσείο του. Ενταγμένη στο μουσείο μέσα η Καπέλα Σιξτίνα, παρουσιάζεται ως το πιο διάσημο αξιοθέατό του.

Στέλιος Βάσκος 2

Ο Στέλιος Βάσκος τα κατάφερε. Έφυγε από τα Τρίκαλα με το ποδήλατό του, ήρθε στο Μόναχο και χθες το βράδυ επέστρεψε στα Τρίκαλα. Εξουθενωτική η τελευταία μέρα, ταλαιπωρημένος απ' τη ζέστη (και τα χιλιόμετρα) αλλά ευχαριστημένος που τα κατάφερε να ολοκληρώσει την προσπάθειά του.

Ρευματολήπτες

Μεγάλο μπλέξιμο υπάρχει αν ταξιδεύει κάποιος στην Ευρώπη και έχει μαζί του μια συσκευή που πρέπει να τη βάλει σε μια πρίζα. Κι αν μεν είναι το φις διπολικό, δηλαδή με δυο καλώδια μόνο, μπορεί και να βολευτεί. Αν όμως πρόκειται για τριπολικό (αυτό με τα τρία ποδαράκια μπροστά που πολλές φορές το τρίτο είναι απλά μια λάμα γυρισμένη, αυτές που όταν πρωτοήρθαν στην Ελλάδα τις λέγαμε σούκο (δεν ξέρω αν ακόμα χρησιμοποιείται ο όρος). ΘΑ μου πείτε πως σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας ακόμα υπάρχει ποικιλία από πρίζες τοίχου (ρευματοδότες το επίσημο όνομα) μιας και δεν εφαρμόζεται μια πρωτυποποίηση στο θέμα. Έτσι πολλές απ' τις παραλλαγές που συναντάμε στην Ευρώπη συναντώνται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Η λύση είναι να έχεις μαζί σου τον κατάλληλο αντάπτορα. Μια ειδική μετατροπή που από τη πρίζα παίρνει το αντίστοιχο της χώρας και σου δίνει το δικό σου. Συνήθως, έχεις αρκετές παραλλαγές σε μια συσκευή, αλλά μόνο αν τον συγκεκριμένο αντάπτορα τον αγοράσεις απ' τη χώρα σου, γιατί στον προορισμό συνήθως πουλάνε τους ανάποδους!