Δημοψήφισμα

Στην Ελλάδα, τα δημοψηφίσματα προβλέπονται από το Σύνταγμα αλλά δεν γίνονται ποτέ. Το τελευταίο που θυμάμαι ήταν το 1974 για το αν η Ελλάδα θα είναι βασιλευομένη ή αβασίλευτη δημοκρατία. Όποτε έχει τεθεί από κάποιον ζήτημα να γίνει δημοψήφισμα για ένα θέμα, η απάντηση της κυβέρνησης ήταν εν ολίγοις: "Εμάς εξέλεξε ο κυρίαρχος(;) λαός να κυβερνήσουμε και ξέρουμε τι είναι το καλό του".

Λιάσιμο

Το 'χω ξαναγράψει: Οι κάτοικοι του Μονάχου αγαπούν τον ήλιο. Και κάνουν "ηλιοθεραπεία" όπου βρούνε. Και συνήθως γυμνοί. Ή μήπως οι γυμνιστές είναι αυτοί που συνηθίζουν την ηλιοθεραπεία? Δεν ξέρω να απαντήσω. Πάντως στην προχθεσινή μου βόλτα στην "παραλία" του Ίζαρ υπήρχαν γυμνοί (τελείως) προς ντυμένους (με μαγιώ) σε αναλογία 9 προς 1. Άνδρες προς γυναίκες 2 προς 1. Μεγάλοι σε ηλικία προς νέους 4 προς 1.

Πανηγυρισμοί

Άλλος ένας μύθος: Οι Γερμανοί είναι κόσμιοι ακόμα και όταν πανηγυρίζουν. Σιγά. Για την 4άρα στην Αργεντινή έγινε χαμός. Κορναρίσματα, φασαρία με βουβουζέλες, συγκεντρώσεις και χαβαλές εν μέσω μπιροποσίας. Μπουκάλια μπίρας άδεια παντού, πολλά απ' αυτά γερμένα και σπασμένα.

Η Διαδήλωση της Δευτέρας

Διαδήλωση κατά παραγγελία? Κι όμως ναι. Όταν μου το έλεγε ο Γιώργος, πως συνήθως τις Δευτέρες πήγαινε στη διαδήλωση, τον κοίταζα παράξενα. Διαδήλωση κάθε Δευτέρα? Για ποιο θέμα? Δεν έχει σημασία μου έλεγε. Κάθε βδομάδα κάτι βρίσκεται.

Εγκατάσταση

Κατά την εγκατάσταση (για αρκετό διάστημα) στη Γερμανία υπάρχουν κάποιες διαδικασίες που πρέπει να γίνουν. Η πρώτη και βασική είναι το άνοιγμα ενός τρεχούμενου λογαριασμού μέσω του οποίου θα γίνονται όλες οι στάνταρ (και αν θέλεις και οι υπόλοιπες) δοσοληψίες. Για το άνοιγμα λογαριασμού, γενικά, δεν υπάρχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις. Μια ταυτότητα (ή το διαβατήριο) και τέλος. Όμως, αν ο λογαριασμός είναι τρεχούμενος η τράπεζα ζητάει να ξέρει από πού θα μπαίνουν λεφτά. Γιατί το να ορίσεις πληρωμές χωρίς εισπράξεις είναι μάλλον χαζό.

Στρώματα

Όταν αγόραζα στρώμα στη Ελλάδα πριν από χρόνια, θυμάμαι ότι οι πωλητές προσπαθούσαν να πείσουν για την καλή τους ποιότητα δίνοντας 10ετή εγγύηση. Κάποιοι άλλοι μάλιστα, την ανέβαζαν στα 30 χρόνια (που μου φαινόταν τότε αστείο, αφού μετά από τόσα χρόνια δεν μπορούσα να είμαι σίγουρος ούτε για το αν θα υπάρχω εγώ ούτε η εταιρία του).

Πανηγύρια

Έγραφα πριν κάτι μέρες ότι εδώ οι άνθρωποι είναι πανηγυρτζήδες. Για τα 852 χρόνια του Μονάχου π.χ. Τέλειωσαν αυτά τα πανηγύρια κι άρχισαν άλλα. Ένα μικρό σε χώρο αλλά μεγάλο σε διάρκεια  Ιταλοβαυαρικό άρχισε στην αυλή του Ρέζιντενς. Εκεί που το χειμώνα γίνεται το χριστουγεννιάτικο παζάρι του Ρέζιντενς. Γύρω γύρω τα μαγαζάκια με πατάτες και λουκάνικα και μπίρες και γλυκά κλασσικά βαυαρέζικα. Κι ανάμεσα με πίτσες, καφέ, κρασί, κοκτέιλ κλπ κλασσικά Ιταλικά. Και στη μέση Ιταλική μουσική. Δυο άτομα ήταν αλλά το αποτέλεσμα καταπληκτικό, κόσμος χόρευε, χαβαλές, καθημερινά 11 - 23.