Ευλογείτε

Πλάκα πλάκα, βγήκε υλικό για όλη τη βδομάδα. Αλλά όταν βλέπεις τόσα παράξενα γύρω σου, δεν μπορεί να μην σχολιάσεις. Από προχτεσινό δημοσίευμα στο ιν. Το θέμα πώς φτιάχνει η εκκλησία ένα γηροκομείο σε περιοχή που απαγορεύεται. Η είδηση έχει διπλή ανάγνωση. Απ' τη μια είναι παράξενο να απαγορεύεται να χτιστεί ένα έργο που έχει να κάνει με την περίθαλψη των υπερήλικων συνανθρώπων μας. Γιατί να απαγορεύεται; Αφού πρόκειται για κοινωφελές έργο. Καλά κάνει λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και χρησιμοποιεί «πονηριά» (αλήθεια, προς τι τα εισαγωγικά που υπάρχουν στην είδηση; Μήπως για να μην το πει ο συντάκτης απάτη το βάζει έτσι;) για να ξεπεράσει τη γραφειοκρατία.

Λύση για το Χρέος της Ελλάδας

Λέω να σταματήσω για το Πάσχα, αλλά όλο και κάτι βρίσκεται. Όπως αυτό: Λύση για το πρόβλημα χρέους της Ελλάδας βρίσκει 11χρονος Ολλανδός. Ποια είναι η λύση; Ε, καλά. χιλιομασημένες συνταγές. Έξοδο απ' το ευρώ κλπ. Το παιδάκι αυτά που άκουγε τα έγραψε κιόλας για να πάρει μέρος στο διαγωνισμό που έχει προκηρυχθεί και έχει βραβείο 200.000£! Καλό ε; Η λύση του δεν είναι αυτή που θα πάρει το πρώτο βραβείο, αλλά θεωρήθηκε πως πρέπει να προβληθεί. Τυχαίο; Δεν νομίζω!

Παζάρι Ποδηλάτων

Έγραφα παλιότερα πως σε διάφορες εποχές διοργανώνονται παζάρια στα οποία οι Γερμανοί πουλάνε τα μεταχειρισμένα είδη που δεν χρειάζονται για τον οποιοδήποτε λόγο. Έτσι δεν μου φάνηκε καθόλου παράξενο που διάβασα τις προηγούμενες μέρες πως στα τέλη του Μάρτη, με την έναρξη της καλοκαιρίας και της νέας ποδηλατικής περιόδου θα διοργανωνόταν ένα παρόμοιο παζάρι. (Παρεμπιπτόντως: όλες οι αλυσίδες καταστημάτων αυτές τις μέρες έχουν είδη γι ποδήλατα στα διαφημιστικά τους)! Έψαξα και το βρήκα και στο ίντερνετ (δεν ξέρω για πόσο θα υπάρχει η ανάρτηση γι' αυτό έκανα ένα αντίγραφο της αρχής της) για παραπάνω πληροφορίες κι αποφάσισα να πάω. Ο χώρος ήταν κοντά στον Όστμπανοφ, τον μεγάλο ανατολικό σταθμό του Μονάχου. Με το που βγήκαμε (γύρω στις μιάμιση) πλήθος κόσμου στο δρόμο, δεν χρειαζόταν να ψάξουμε πού ήταν ακριβώς ο χώρος.

Αυξήσεις στη Γερμανία

Έγραφα τις προάλλες για το ότι οι εργαζόμενοι εδώ στη Γερμανία δεν ξέρουν τι θα πουν αυξήσεις εδώ και πολλά χρόνια. Κι όχι μόνο αυτό αλλά συγχρόνως υπάρχει μείωση του κοινωνικού κράτους. Όμως αυτό δεν ισχύει για όλους. Τις προηγούμενες μέρες έγιναν κάτι ψιλοαπεργίες από τους δημόσιους υπάλληλους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα που έφεραν αποτέλεσμα: 6,3% αύξηση για τα επόμενα δύο χρόνια. Δεν ξέρω πότε ήταν η τελευταία φορά που δόθηκαν αυξήσεις ξανά. Αλλά θυμάμαι πως μπαίνοντας το 2010 οι (Γερμανοί) εκπαιδευτικοί πήραν αύξηση, κάπως αυτόματα, που σημαίνει πως μάλλον ήταν συνέχεια από προηγούμενη συμφωνία. Για πέρυσι δεν έμαθα.

Αξιοκρατία!

Δόθηκε στη δημοσιότητα το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος για την αξιολόγηση των Δημοσίων Υπαλλήλων μέσα στο οποίο περιλαμβανόμαστε κι εμείς οι εκπαιδευτικοί, αν και είμαστε και λίγο διαφορετική κατηγορία και θα βγει κι άλλο πιο εξειδικευμένο. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Νέων το αποτέλεσμα θα προκύπτει από έναν ειδικό τύπο που θα συνυπολογίζονται οι επιμέρους δείκτες και θα βγαίνει το τελικό αποτέλεσμα. Μάλιστα, όπως σχολιάστηκε στο μπλογκ Σαραντάκου, ο τύπος όπως είναι ενσωματωμένος στο δημοσίευμα δείχνει πως αυτός που τον έφτιαξε είχε διάφορα προβλήματα ως προς τη χρήση του επεξεργαστή κειμένου, αλλά ας το αφήσω αυτό, είναι άλλη ιστορία.

Πρωταπριλιά

Καλό μήνα. Είναι έθιμο τέτοια μέρα να λέγονται και να γράφονται ψέματα, ένα έθιμο όμως που δεν ακολουθεί το παρόν ιστολόγιο. Έθιμο είναι για εδώ να μην έχει δημοσιεύσεις Κυριακή, εκτός αν προκύπτει κάτι το ξεχωριστό. Τι το ξεχωριστό προέκυψε σήμερα; Τίποτα. Απλά η σημερινή Κυριακή συμπίπτει με την αρχή του μήνα αλλά και με το ξεκίνημα των διακοπών του Πάσχα. Όχι του δικού μας, του ανατολικού ή ορθόδοξου Πάσχα. Αλλά του δικού μας Πάσχα, των Δυτικών (Καθολικών, προτεσταντών και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων που έλεγαν πάλαι ποτέ οι ανακοινώσεις εκλογικών αποτελεσμάτων) κοινώς Λατίνων Πάσχα όπως γράφει το εορτολόγιο.

Ζωή «σκουπίδι»: Η φτώχεια επελαύνει και στη Γερμανία

Σε μετάφραση από το Σπίγκελ. Οι παρατηρήσεις είναι για το Βερολίνο, όμως το ίδιο διαπιστώνω και στο Μόναχο. Δεν μπορώ να πω, βέβαια, αν υπάρχει αύξηση, αλλά βλέπω πολύ κόσμο που ψάχνει να βρει μπουκάλια για επιστροφή (4 πλαστικά μπουκάλια 1 ευρώ, τα γυάλινα πολύ λιγότερο, υπάρχουν και πλαστικά που δεν έχουν εγγύηση άρα δεν επιστρέφονται).