Ασφάλεια στη Γαλλία

Υπάρχει ασφάλεια όταν κυκλοφορείς στη Γαλλία κι ειδικά στην περιοχή του Παρισιού; Δεν ξέρω τι να απαντήσω. Πέρα απ' τις πολλές προειδοποιήσεις για τους πορτοφολάδες στα περισσότερα απ' τα πολυσύχναστα μέρη έπεφτα συνέχεια και πάνω σε περιπολίες στρατιωτών με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Αυτό τώρα είναι καθησυχαστικό; Για μένα όχι. Γιατί ας πούμε πως στο πάρκο των Βερσαλλιών (απ' όπου η πάνω φωτογραφία) γίνεται κάτι. Μπαίνει κάποιος τρομοκράτης. Ή ακόμα χειρότερα υποθέτουν πως κάποιος είναι τρομοκράτης. Έτσι όπως τους είδα, θ' άρχιζαν να πυροβολούν. Αλλά είναι σίγουρο πως οι σφαίρες δεν θα έπαιρναν και κάποιον άσχετο;

Παλίρροια

Για το θέμα της παλίρροιας έχω διαβάσει πολλά και διάφορα. Είτε επιστημονικά είτε από τα μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι που αρκετές φορές την αναφέρει. Το θέμα το δίδαξα κιόλας, στα πλαίσια του μαθήματος της Αστρονομίας για τα φαινόμενα που προκαλεί η βαρυτική επίδραση της σελήνης στη γη. Όμως το έλεγα χωρίς να το έχω πλήρως συνειδητοποιήσει. Γιατί μπορεί τα «τρελά» νερά της Χαλκίδας να δίνουν μια αίσθηση του φαινομένου, αλλά άλλο αυτό κι άλλο να βλέπεις τη στεριά να χάνεται από μπροστά σου. Κι αυτό το είδα στο Σεν Μαλό που είχαμε πάει τον περασμένο μήνα (κι η Αγγλία της Κρίστι είναι ακριβώς απέναντι, μόνο η Μάγχη μας χώριζε). Στην πάνω φωτογραφία είναι ένα καστράκι μπροστά από την τειχισμένη πόλη. Είναι βραδάκι κι ο γλάρος κάθεται στο τείχος της πόλης.

Προτάσεις

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο φόρουμ του Ισοκράτη (συμμετέχουν μόνο εγγεγραμμένα μέλη). Το αναδημοσιεύω κι εδώ σαν ένα σύνδεσμο ανάμεσα στα δυο κομμάτια που με απασχόλησαν και έχουν σχέση με αυτό που ασχολήθηκα τα τελευταία τρία χρόνια: την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικά και ειδικά στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (όπως είναι ο επίσημος τίτλος). Το κείμενο είναι ο αποχαιρετισμός μου προς του συναδέλφους και μη που συμμετείχαν όλο αυτόν το καιρό στα φόρουμ μαζί με μένα.

Καλό καλοκαίρι

Τελευταία μέρα στη Γερμανία σήμερα. Το πρωί ξεκινάμε για την οριστική επιστροφή στην Ελλάδα. Κι έλεγα πως σήμερα θα κατέβαζα και ρολά, αλλά υπάρχουν αρκετά μέρη που επισκέφτηκα και λέω να σχολιάσω, αρκετές φωτογραφίες που θέλω να δείξω κι έτσι θα συνεχίσω στο περσινό στιλ. Έτσι στην αρχή και για κάποιες μέρες, θα υπάρχει κάθε δεύτερη μέρα κάτι μέχρι που θα τελειώσουν όσα προλάβω να ετοιμάσω μέχρι τότε. Μετά θα το αφήσω σε αναμονή μέχρι να βρω καιρό και διάθεση να τα γράψω και τ’ άλλα (που θα έχουν άμεση δημοσίευση). Υπάρχουν σαν τίτλοι, υπάρχουν φωτογραφίες στον υπολογιστή και πρέπει να ξεδιαλέξω ποιες θα ανέβουν και να γραφτούν τα κείμενα. Εκτός κι αν δω πως παρατραβάει η κατάσταση κι ανεβάσω φωτογραφίες άνευ κειμένου. Πάντως, αφού τελειώσει κι αυτή η φάση θα κατέβουν τα ρολά και θα μπει η ταμπέλα «κλειστόν». Μέχρι τότε καλό καλοκαίρι.

Φεύγουμε

Οι μέρες στο Μόναχο τελειώνουν. Πριν λίγο καιρό έγραφα το πώς ήταν όταν ήρθαμε πριν σχεδόν τρία χρόνια. Έγραψα τα πριν την εγκατάσταση, αλλά δεν θυμόμουνα τις πρώτες μέρες στο σπίτι. Περάσαμε κάμποσες μέρες στο Μόναχο ψάχνοντας για σπίτι, γνωρίζοντας παράλληλα την πόλη. Όταν μπήκαμε επιτέλους σε δικό μας χώρο, ο χώρος αυτός ήταν άδειος. Σιγά σιγά γέμισε με ένα σωρό πράγματα. Το σκεφτικό μας ήταν πως θα μέναμε πέντε χρόνια εδώ κι έτσι πήραμε και πράγματα που αν ξέραμε πως θα ήταν μόνο τρία ίσως δεν θα τα παίρναμε. Μπορεί να πει κανείς πως στο κάτι παραπάνω βρίσκεται η ομορφιά της ζωής και δεν θα διαφωνήσω. Αλλά τώρα που τα μαζεύουμε όλ' αυτά μας έρχονται τέτοιες σκέψεις.

Γιορτή Πυροτεχνημάτων

Το περασμένο Σάββατο υπήρχε η ετήσια καλοκαιρινή γιορτή πυροτεχνημάτων. Η γιορτή γίνεται στο Ολυμπιακό πάρκο. Έτσι φέτος που γιορτάζονται και τα 40 χρόνια του η γιορτή υποσχόταν πως θα είναι ιδιαίτερα λαμπρή. Δεν ξέρω για το ιδιαίτερα, αλλά εντυπωσιακή ήταν σίγουρα. Για περίπου τρία τέταρτα της ώρας πέφταν πυροτεχνήματα στον ουρανό. Και μιας και φέτος τα είδα από τη γέφυρα που πάει προς το πάρκο κι όχι από το μπαλκόνι του σπιτιού μου (που είναι λίγο γυρισμένο κι έτσι δεν τα βλέπω όλα, χώρια πως πρέπει να ξεκρεμάζομαι) τα απόλαυσα. Βέβαια ήμουν όρθιος, μιας και δεν πλήρωσα εισιτήριο (που ήταν από 19€ αν έπαιρνες τ' απομεινάρια, ό,τι είχε μείνει δηλαδή, μέχρι τα 29€ για να έχεις μια θεσούλα). Και χωρίς να έχω επαφή με τη μουσική που κάπου ακουγόταν στο βάθος ή τα όποια άλλα δρώμενα της σκηνής.

Η απάντηση του κουίζ

Την περασμένη βδομάδα έβαλα ένα πρόβλημα και χρωστάω την απάντηση. Ήρθε η μέρα, θα τη δείξω σήμερα αφού όμως πω χίλιες ευχές στη Μαρία για χρόνια καλά και πολλά. Έχει γενέθλια σήμερα (πέρα απ' το ότι διαλέξαμε αυτή τη μέρα και για να παντρευτούμε, τότε, εκείνα τα χρόνια, έχουν περάσει τόσα που χάνονται στην αχλή του χρόνου).