Λίμνες, Φάζανεριζέε

Λιμνών του Μονάχου συνέχεια. Σειρά παίρνει σήμερα η λιμνούλα στο Φάζανερι (Fasaneriesee) μια περιοχή στα βόρεια του Μονάχου (εκεί βρίσκονται οι περισσότερες αν όχι όλες οι λούτσες - λίμνες που λέγαμε).

Λίμνες, Κλάινχεσελόχερ Ζέε

Καλό μήνα. Το Μόναχο, όπως έχω ξαναγράψει, βρίσκεται σε ένα οροπέδιο των Άλπεων. Σε υψόμετρο 520 περίπου μέτρων διαρρέεται απ' τον Ίζαρ αλλά νερά υπάρχουν πολύ περισσότερα. Κι όπως συμβαίνει και στα δικά μας βουνά, όπου υπάρχει ένα κοίλωμα φτιάχνεται μια λούτσα απ' τα νερά της περιοχής. Λούτσα, για τους μη γνώστες, λέγεται στην Ήπειρο (δεν ξέρω αν είναι αρβανίτικο κι από κει και η Λούτσα της Αττικής) ακριβώς αυτό το πράγμα: μια κοιλότητα στην οποία μαζεύονται νερά (και έτσι δίνεται στο Βικιλεξικό και στο λεξικό της "Πύλης για την Ελληνική γλώσσα" που του δίνει σλάβικη καταγωγή). Εδώ τις λούτσες αυτές, που υπάρχουν ή δημιουργούνται σε πολλά σημεία, τις κάνουν λίμνες. Τι εννοώ: φτιάχνουν τον περιβάλλοντα χώρο ως χώρο αναψυχής, δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για βόλτα και έγινε η λούτσα λίμνη: εστία χαράς και διασκέδασης.

Απεργίες

Απεργίες δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα όπως ίσως νόμιζε κάποιος ή όπως πολλές φορές παρουσιάζεται από τα ελληνικά ΜΜΕ. Άντε, μερικές φορές, να μάθουμε (κατά σειρά) και για Γαλλία, (που είναι συνήθως και επισοδιακές) Αγγλία, Ιταλία. Από κει και πέρα σπάνια να ακουστεί κάτι (με εξαίρεση τις περιπτώσεις που γίνεται μεγάλος χαμός). Η πραγματικότητα όμως είναι πως απεργίες γίνονται και στις "προηγμένες" χώρες όπως η Γερμανία. Ειδικά στα ΜΜΜ, τις συγκοινωνίες δηλαδή. Βέβαια, αυτό δεν είναι κάτι καθημερινό. Ύστερα, δεν ξέρω γιατί αλλά μέχρι τώρα απεργία προκηρύσσει (και κάνει) ένα σωματείο κάθε φορά κι όχι ομοσπονδία, μ' αποτέλεσμα να υπάρχουν και άλλοι που κάνουν την ίδια ακριβώς δουλειά αλλά ανήκουν σε άλλο σωματείο, άρα δεν απεργούν.

Νοσοκομεία

Το νοσοκομείο του Σβάμπινγκ (Κλίνικουμ Σβάμπινγκ - Klinikum Schwabing). Στα δεξιά η απαραίτητη εκκλησία του νοσοκομείου.

Τελικά το ξανασκέφτηκα. Μπορεί η εμπειρία από νοσοκομεία να είναι μικρή, αλλά κάτι υπάρχει. Έτσι λέω να γράψω μερικά και γι' αυτά, επιφυλασσόμενος να επανέλθω αν, ο μη γένοιτο, μάθω περισσότερα και μπορώ να τα περιγράψω! Βέβαια και πάλι ότι γράφω είναι για το Μόναχο, τι γίνεται πιο πέρα δεν έχω ιδέα.

Φαρμακεία

Σειρά σήμερα έχουν τα φαρμακεία για να ολοκληρώσουμε το θέμα της υγείας. Δηλ. για την ακρίβεια, δεν έχω γράψει τίποτα για τα νοσοκομεία, αλλά η επαφή μου μ' αυτά είναι πολύ περιορισμένη και μακάρι να μείνει τόσο. Δεν είναι ανάγκη να τα γνωρίσω απ' την καλή τους!

Φάρμακα

Η συνταγογράφηση είναι ένα θέμα που σχετίζεται με το χθεσινό και είναι κατά κάποιο τρόπο η συνέχειά του. Όταν πας στο γιατρό, τις περισσότερες φορές θα σου γράψει κάποια φάρμακα. Δηλ. στην πραγματικότητα εδώ, ο γιατρός θα δώσει εντολή στη γραμματέα (σπάνια στον, συνήθως είναι γυναίκες σ' αυτές τις θέσεις) να τα γράψει. Και θα ελέγξει και θα υπογράψει τη συνταγή εκ των υστέρων (ή αν υπάρχει απόλυτη εμπιστοσύνη και εκ των προτέρων). Όπως έγραφα και χτες, ο κάθε ασφαλισμένος έχει την κάρτα του ασφαλιστικού φορέα. Αυτήν και μόνο. Ούτε βιβλιάρια ούτε τίποτα. Και μιας και το μέγεθος είναι τόσο μικρό δεν είναι δύσκολο να την έχει μαζί του οποιαδήποτε ώρα και στιγμή.

Επίσκεψη σε Γιατρό

Η επίσκεψη σε γιατρό εδώ είναι μεγάλη και δύσκολη υπόθεση. Και γίνεται ακόμα πιο δύσκολη για μένα που τα γερμανικά μου είναι βράσ' τα. Διάβαζα τις προάλλες για τα ραντεβού που χάνονται στην Αθήνα. Τα ίδια και χειρότερα σε καθημερινή βάση γίνονται κι εδώ. Κι εκεί τα ραντεβού χάθηκαν λόγω της απεργίας των γιατρών. Εδώ μπορούν να χαθούν για πιο απλούς λόγους; γιατί π.χ. ο γιατρός αρρώστησε(! κι οι γιατροί άνθρωποι είναι κι αρρωσταίνουν). Αλλ' ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.