Ενδυματολογικές Επιλογές

Όταν κυκλοφορώ στους δρόμους του Μονάχου μου κάνει εντύπωση πόσο άσχετο είναι το ντύσιμο του κόσμου. Λέγοντας άσχετο εννοώ ότι δεν μπαίνει σε κάποιο καλούπι ενδυματολογικού κώδικα. Κι όχι απ’ την άποψη πως μπορεί ο ένας να είναι ντυμένος επίσημα ενώ ο άλλος σπορ κλπ και να συνυπάρχουν. Αυτό είναι συνηθισμένο φαινόμενο πια σε όλα τα μέρη. Ούτε αν ακολουθείται η φετινή μόδα που προστάζει αυτό το χρώμα ή αυτό το μήκος φούστας στην γυναίκες ή άλλα τέτοια. Ποιος τα προσέχει και ποιος τ’ ακολουθεί αυτά. Αλλά το θέμα της καλαισθησίας, ε, όπως και να το κάνουμε μπορεί να κριθεί. Και γενικά στη Γερμανία αλλά πολύ περισσότερο στο Μόναχο, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.

Εργοτάξια

Όταν το έργο ολοκληρωθεί, υπάρχει πλήρης εκμετάλλευση!

Όχι. Μην περιμένετε σχόλια για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει τη συνήθεια αυτό το ιστολόγιο να κάνει τέτοια. Κι όταν κάνει κανένα είναι από έντονη αγανάκτηση. Ενώ αυτή τη στιγμή αγανάκτηση προς τι; Βέβαια το θέμα είναι σχετικό. Δεν μιλάει για θέατρο αλλά για εργοτάξια. Όχι γι' αυτά που "χτίζουνε" κυβερνήσεις, αλλά απ' τα άλλα, αυτά που χτίζουνε σπίτια. Μπορεί να λένε για το Αμβούργο ότι είναι το μεγαλύτερο εργοτάξιο της Γερμανίας και ίσως του κόσμου, αφού γίνονται περισσότερες οικοδομές ακόμα κι απ' το Ντουμπάι. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει οικοδομικός οργασμός παντού. Και στο παντού περιλαμβάνεται και το Μόναχο. Όπου υπάρχει κατάλληλος χώρος, αξιοποιείται(!) κατάλληλα. Αλλά, παράλληλα, εργοτάξια στήνονται και αλλού με σκοπό την ανακαίνιση των κτιρίων. Τα εργοτάξια είναι συνήθως με ένα κάποιο μέγεθος, αλλά όλα, μικρά μεγάλα, έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά.

Λονδίνο

Επιστρέψαμε κι απ' το Λονδίνο. Άντε να δούμε επιτέλους και λίγο ήλιο (!!! ναι, ναι. Στο Μόναχο). Τελευταία μέρα των διακοπών σήμερα, δεν είχα σκοπό να γράψω κάτι, αλλά μιας και υπάρχουν κάποιες πρώτες εντυπώσεις λέω να τις γράψω. Γιατί οι συνολικές εντυπώσεις ήταν πολλές. Τόσες που δεν το περίμενα. Έτσι έχω βάλει αρκετού τίτλους αυτή τη στιγμή και θέλει χρόνο για να γραφτούν τα κείμενα και να μπουν φωτογραφίες όπου υπάρχουν. Βγαίνουν πάνω από 30 σημειώματα! Δεν ξέρω καν αν θα είναι σε συνεχόμενες μέρες (αλλά το βλέπω δύσκολο). Όμως, η ύπαρξη ετικέτας "Λονδίνο" θα διευκολύνει όσους θα θελήσουν να τα διαβάσουν κάποια στιγμή μαζεμένα.

Ταξιτζίδικα Ανέκδοτα

Σήμερα έχει διακοπές. Για μια βδομάδα τα σχολεία είναι κλειστά. Έτσι κι εγώ απέχω του ιστολογίου. Βασικά αυτή τη στιγμή απουσιάζω από το Μόναχο. Επισκέπτης της Γηραιάς Αλβιόνος. Αλλά ρίχνω μια γέφυρα με δυο ανέκδοτα μέχρι την επόμενη βδομάδα που θα επανέλθω. Θέμα το ταξί.

Πλεξίδες τα Βάρη των Πολιτών

Δεν είχα σκοπό να γράψω κάτι σήμερα, ένεκα η αργία της 28ης. Αλλά δεν αντέχω. Γιατί ή εγώ έχω χαζέψει ή με θεωρούνε χαζό. Και κανένα απ' τα δυο δεν με τιμάει. Διαβάζω σήμερα στην Ελευθεροτυπία σε ένα άρθρο με τον παραπάνω τίτλο:
«1 Κατ' αρχήν έγινε ένα πρωτοφανές στα χρονικά της Ευρώπης κούρεμα χρέους της τάξης του 50%, χωρίς αυτό να συνιστά πιστωτικό γεγονός, δηλαδή χρεοκοπία, καθώς έστω και την ύστατη στιγμή επήλθε συμφωνία με τις τράπεζες και τον εκπρόσωπό τους Τσαρλ Νταλάρα. Οι τράπεζες έχασαν πολλά λεφτά! Χρειάστηκε να περάσουν 11 ώρες δραματικής συνεδρίασης και διαβουλεύσεων και να απειλήσει τον Νταλάρα δύο φορές η Ανγκελα Μέρκελ ότι θα προχωρήσει σε αναγκαστικό κούρεμα, δηλαδή σε χρεοκοπία της χώρας και θα χάσουν τα πάντα και οι τράπεζες. Τις διαπραγματεύσεις μαζί του τις έκανε με το Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί και τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρν»

Ήχοι Ανθρωπογενούς Προέλευσης

Ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του εκτός από την ομιλία παράγει και διάφορους άλλους ήχους και τους οποίους δεν μπορεί άμεσα να ελέγξει. Για παράδειγμα κάποιοι ροχαλίζουν. Αυτό ίσως δεν είναι πρόβλημα όταν όλοι οι παριστάμενοι κοιμούνται, όμως σίγουρα αν κάποιος προσπαθεί να κοιμηθεί ενώ την ίδια ώρα κάποιος άλλος ροχαλίζει, εκνευρίζεται και χάνει τον ύπνο του. Κι όσο προσπαθεί τόσο το πράγμα χειροτερεύει. Αν δεν θέλει να κοιμηθεί κανείς, μερικές φορές ένα ροχαλητό είναι ευκαιρία για γέλιο (π.χ. στο τρένο). Αλλά δεν υπάρχει τρόπος να ελέγξει το ροχαλητό του αυτός που ροχαλίζει. Το ροχαλητό είναι ενοχλητικό για τους γύρω, όμως μέχρις εκεί. Δεν θεωρείται κακό.

ΦΠΑ

Πριν απ' ότι άλλο να στείλω τις ευχές μου για χρόνια πολλά στο Δημήτρη, το γιο μου, αλλά και στους υπόλοιπους γνωστούς μου Δημήτρηδες (αλλά και στους άγνωστους) που γιορτάζουν σήμερα.

Σ' όλες τις χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει καθιερωθεί να σύστημα φορολόγησης που λέγεται ΦΠΑ = Φόρος Προστιθέμενης Αξίας. Είναι ένας φόρος που τον πληρώνει ο τελικός καταναλωτής, αφού σ' όλα τα ενδιάμεσα στάδια απ' την παραγωγή ενός προϊόντος μέχρι να φτάσει σ' αυτόν καταβάλλεται μόνο η διαφορά του ΦΠΑ: τόσο εισπράχθηκε μείον τόσο που πληρώθηκε. Επίσης η κάθε χώρα έχει ορίσει έναν κύριο συντελεστή ΦΠΑ και μπορεί να έχει και έναν ή δύο μειωμένους ή ακόμα και να εξαιρεί κάποια αγαθά απ' την επιβάρυνση ΦΠΑ. Βασικά αυτά είναι πράγματα γνωστά. Γιατί λοιπόν τα επαναλαμβάνω εδώ τώρα; Γιατί κάτι έγινε που με παρακίνησε, όχι να γράψω για το τι είναι και ποιος ο μηχανισμός του ΦΠΑ, που εισαγωγικά ανέφερα, αλλά το πώς η κάθε χώρα αντιμετωπίζει το θέμα του ΦΠΑ, κι εδώ συγκεκριμένα θα γράψω για την Ελλάδα που ξέρουμε και τη Γερμανία που βλέπω και μαθαίνω.