Κατάργηση μπλογκ

Με ρωτάτε τι έγινε και φαινόταν το πρωί το μπλογκ καταργημένο. Δεν ξέρω τι συνέβη. Ακόμα κι όταν σταματήσω να γράφω, δεν σκοπεύω να το καταργήσω, δεν βλέπω το λόγο. Αλλά επειδή μπαίνω κι εγώ μια φορά τη μέρα – τις καθημερινές που έχει κάτι καινούριο δηλ., για να δω πώς φαίνεται, είδα το πρωί το μήνυμα. Είπα να συνδεθώ, μπας και δω από μέσα κάνα μήνυμα, να καταλάβω τι συμβαίνει. Αλλά με το που συνδέθηκα, το έδειχνε κανονικά. Τι είχε πάθει δεν ξέρω. Τέλος καλό όλα καλά πάντως. Πίσω στις "επάλξεις" :)

Γιουσουρούμ

"γιουσουρούμ το [jusurúm] O (άκλ.) : υπαίθρια αγορά μεταχειρισμένων ειδών. [ίσως ανθρωπων. (όν. Eβραίου παλαιοβιβλιοπώλη)]"  λέει το (ηλεκτρονικό) λεξικό της κοινής νεοελληνικής γλώσσας (ΛΝΓ) του Τριανταφυλλίδη, ενώ ο Μπαμπινιώτης περιορίζεται μόνο στη συγκεκριμένη της Αθήνα (Μοναστηράκι). Εγώ το χρησιμοποιώ κατά ΛΝΓ. Ακριβώς. Και τέτοιες υπαίθριες αγορές στήνονται τακτικά στο εξωτερικό (και στη Γερμανία). Δεν μιλάμε για τα μαγαζιά που πουλάνε (κυρίως ρούχα) από δεύτερο χέρι, αλλά για υπαίθριες αγορές (αν και κάποια παλιατζίδικα χαρακτηρίζονται το ίδιο).Η λέξη που χρησιμοποιείται γι' αυτές είναι "φλόμαρκτ" (Flohmarkt) δηλ. αγορά των ψύλλων (για όποιον δεν τους έζησε και δεν ξέρει τι είναι, να εξηγήσω πως πρόκειται για κάτι ενοχλητικότατα έντομα πιο επικίνδυνων απ' τα κουνούπια αλλά και πολύ πιο μικρών που κυκλοφορούσαν παλιά - τα εντομοκτόνα τους έχουν εξολοθρεύσει - τουλάχιστον απ' τις λεγόμενες αναπτυγμένες χώρες, έχει μείνει όμως η φράση για "ψύλλου πήδημα"). Γιατί λέγονται έτσι; Μάλλον έχει σχέση με το ότι καθαρίζοντας τα παλιά, έφευγαν οι ψύλλοι.

Οι Κούκοι του Τρίμπεργκ

Τo Τρίμπεργκ (Triberg) είναι ένα χωριό στην καρδιά μπορώ να πω του Μαύρου Δάσους. Γνωστό για τους "ψηλότερους καταρράκτες της Γερμανίας" που έλεγα τις προάλλες αλλά και για την αγορά κούκων. Γενικά στα Μαύρα Δάση ανθίζει η ξυλογλυπτική (ξύλα υπάρχουνε). Αλλά υπάρχει και μια ειδίκευση σε ένα συγκεκριμένο είδος ξυλογλυπτικής, αυτό της κατασκευής περίτεχνων ρολογιών - κούκων. Από καιρό μου είχε κολλήσει να πάρω έναν κούκο, από τότε που είχα πάει στο Όμπεραμεργκάου. Αλλά έλεγα πάντα πως αυτό θα το κάνω όταν πάω στην πηγή, στο Μαύρο Δάσος. Όχι πως τώρα βρήκα κάποιον που να τους φτιάχνει. Κι απ' την αρχική μου ιδέα κάπου ξέφυγα (έλεγα να πάρω έναν με πολλά μπιχλιμπίδια που να κάνει πολλά και διάφορα), πάντως κούκο αγόρασα. Είναι αυτός στη φωτογραφία. Ένας ακόμα κλασσικός κούκος παρουσιάζεται στη Βικιπαίδεια στο σχετικό λήμμα, και μ' άρεσε που είναι παρόμοιος με τον δικό μου

Λονδίνο - Αγανακτισμένοι

Το κίνημα των αγανακτισμένων στο Λονδίνο καλά κρατεί. Υπάρχει μια "ομάδα" που έχει κατασκηνώσει μπροστά στη μητρόπολη του Λονδίνου, τον Άγιο Παύλο. Κι όταν λέμε έχει κατασκηνώσει το εννοούμε: Έχουν βάλει τις σκηνές τους και κοιμούνται εκεί. Η αστυνομία παρακολουθεί διακριτικά, αν και γίνονται πολλές προσπάθειες για να τους διώξουν από κει. Τις μέρες που βρισκόμασταν στο Λονδίνο, είχε κάνει αίτηση ο παπάς της εκκλησίας "να φύγουνε, να πάνε αλλού" γιατί χαλάνε την εικόνα της περιοχής. Κι ο παπάς είχε δίκιο. Γιατί η εκκλησία έχει εισιτήριο για να μπει ο τουρίστας να τη δει (θα αναφερθώ στο μέλλον και σ' αυτό). Και πώς να προσελκύσεις τον τουρίστα όταν απέξω υπάρχει αυτός ο "όχλος".

Άουγκσμπουργκ - Φούγκεραϊ

Μια ενδιαφέρουσα ιδέα είναι το Φούγκεραϊ (Fuggerei). Ένας απ' τους πρώτους Φούγκερ, Ιάκωβος το όνομα, "ο πλούσιος" το παρατσούκλι, ήταν αυτός που το έστησε στα 1521. Προφανώς το παρατσούκλι δεν του δόθηκε τυχαία. Η οικογένειά του ήταν απ' τους άρχοντες της περιοχής. Αυτός όμως αποφάσισε να κάνει κάτι για τους κατοίκους την πόλης που δεν ήταν πλούσιοι, αντίθετα είχαν ανάγκη: έφτιαξε το Φούγκεραϊ.

Άουγκσμπουργκ, Δημαρχείο

Το δημαρχείο του Άουγκσμπουργκ θεωρείται έργο τέχνης. Και πώς να μην είναι. Είναι έυκολο νομίζετε να αποδώσεις ένα τέτοιον όγκο έτσι που όταν τον βλέπει από μακρυά να φαίνεται ότι είναι επίπεδος; Ε, ο αρχιτέκτονας του δημαρχείου το κατάφερε, κι ας φτιάχτηκε πριν 400 χρόνια.

Άουγκσμπουργκ, Συνέχεια

Στο Άουγκσμπουργκ κάναμε κάμποση βόλτα. Ε, να μην το ξεπετάξουμε λοιπόν έτσι εύκολα. Σήμερα λοιπόν υπάρχει μια συνέχεια, που δεν τελειώνει εδώ. Έχουμε ακόμα να πούμε γι' αυτό. Κι αν τύχει και με την ευκαιρία του σχολείου μάθω κι άλλα, θα επανέλθω εν ευθέτω χρόνω.